Toer door Basel-Stadt

Vandaag maken we een bezoek aan de oude stadskern van Basel Stadt. Het winkelcentrum van Basel vormt een dicht netwerk van Midelleeuwse straatjes, die uitkomen op de Markplatz met het "eye-catching" rode Rathaus uit de 16e eeuw.

De stadskern heeft vele winkels en gezellige restaurants, en is zo goed als volledig verkeersvrij. Een uigebreid netwerk van groene treintjes brengt je onmiddellijk op de juiste bestemming.

Die Mittlere Rheinbrucke verbindt klein-Basel met groot-Basel. In de zomer wordt hier gezwommen in de Rijn, de politie houdt dan een oogje in het zeil....

Grëtl ziet precies iets dat haar aanstaat, ze heeft er nochtans nog een goeie...





Een bezoek aan de Starbucks mag niet ontbreken.










Het Ramada plaza hotel op de Messeplatz. Dit hotel is het hoogste gebouw in Zwitserland. In 2006 verbleef Hans hier een week op de hoogte verdieping. Het uitzicht op Basel-Land is indrukwekkend.
De Tinguely fontein. Tingluely is Zwitserlands meest geliefde artiest.



Inderdaad, dit is eigenlijk niets bijzonders...gewoon Grëtl met een wortel.

Happy Birthday!

Het is vandaag de verjaardag van de mama van Grëtl!! In onze culinaire tocht (ik weet het, het is weer eten en drinken...) , drinken we een "Feldschlösschen Fresca", dat is een Zwitsers pintje, op mama Lus' gezondheid!

Pintje? Wel, het stond toch in de rayon van het bier en wordt omschreven als "ein neuartiges, spritziges Bier mit erfrischendem Fruchtsaft."

Santé!

Farmaceutische geschiedenis uit Basel

Het was vrijdagnamiddag, 16 april 1943, in de labo's van een van Basel's belangrijkste farmaceutische firma's, Sandoz. De toen 37-jarige Dr Albert Hofmann deed onderzoek naar de eigenschappen van rogge-schimmel op zoek naar een geneesmiddel tegen migraine. In de loop van de namiddag begon hij zich wat vreemd te voelen en besloot naar huis te gaan. "Met mijn ogen toe" schreef hij "zag ik een onafgebroken stroom van fantastische beelden en uitzonderlijke vormen met intense, zeer gevarieerde kleuren". Onbewust had Dr Hofman de eerste "acid trip" : hij had immers "lysergic acid diethylamide", beter gekend als LSD, gesynthetiseerd en de drugs via de toppen van zijn vingers geabsorbeerd.

Na het weekend besloot Dr Hofmann verder te experimenteren en nam opnieuw LSD. Deze keer leidde dit tot onverwachte episodes van paranoia. Terwijl hij naar huis fietste, "hadden demonen zich van hem meester gemaakt", zo schreef hij later. Bij thuiskomst belde hij bij zijn buurvrouw aan om melk, een mogelijk tegengif, te vragen, waarbij hij opmerkte dat "Mrs R. een boosaardige, geniepige heks geworden was." Niettemin, toen hij de volgende dag wakker werd, smaakte zijn ontbijt heerlijk en voelde hij zich uitzonderlijk gelukkig.

Dr Hofman zette zijn onderzoek voort naar de psycho-actieve eigenschappen van LSD en andere hallucinogenen, waaronder "magic mushrooms". Auteurs zoals Aldous Huxleyin de jaren 50 en en de hippies in de jaren 60 ontdekten al snel de geneugten van deze drugs. Vanaf 1966 werd gebruik van LSD strafbaar. In de late jaren 80 ontdekte een volledige nieuwe generatie de LSD-variant, Ecstasy.

Er is tot op heden veel discussie over het medisch gebruik van LSD en andere hallucinogenen zoals cannabis. Dr Hofmann zelf verklaarde in een interview in 1993 "LSD is niet verslavend en niet toxisch. Het gevaar van LSD is het grote effect op het bewustzijn: dat kan prachtig zijn maar ook ongelooflijk angstaanjagend. We hebben tabak en alcohol geaccepteerd, maar niet hallucinogenen. Medisch gebruik zou verder onderzocht moeten worden. "

Dr Hofmann's wens zal misschien uitkomen. In 2005 riepen wetenschappers op deze geestverruimende verbindingen verder te onderzoeken op basis van wetenschappelijke argumenten en niet beïnvloed door sociale of politieke druk.

Tijdens zijn leven bleef Dr Hofmann zelf af en toe LSD gebruiken. Op 30 april 2008 overleed hij op 102-jarige leeftijd.

Hans gaat werken

Hans gaat vanaf nu te voet naar het werk. De gebouwen van Hans' werk vanop de Dreirosenbrucke. Gretl werkt natuurlijk ook vandaag.